Voor het eerst op pad met de fietsriksja

Vandaag had ik mijn eerste zelfstandige fietsrit voor Fietsen Alle Jaren Nijmegen, een vrijwilligersinitiatief om met immobiele ouderen te fietsen zodat ze weer eens echt buiten zijn. Bij de dagbesteding van Swon het seniorennetwerk zijn drie ouderen die graag een ritje in de fietsriksja willen maken.

Met de fietsriksja voor de Waagh

Met de fietsriksja voor de Waagh

‘Waar wilt u naar toe?’ vraag ik wanneer ik twee dames op de bank heb geholpen. ‘Door de Lange Hezelstraat en langs de Waalkade,’ reageren ze tegelijk. ‘Hebben we ook geld nodig?’ vraagt een van de dames. ‘Nee hoor, tenzij u lekker wilt shoppen!’ zegt de begeleiding die ons uitzwaait. Ik zet de fiets in beweging en daar gaan we, richting Kronenburgerpark.

De dames zitten stevig gearmd in de fietsbank en praten over van alles en nog wat. Hoe het toch kan dat de V&D echt failliet is gegaan, dat met een rollator de bus in een drama is en dat ze het treffen met het weer.

Kronenburgerpark is vergeven van studenten die meedoen aan de introductieweek van de Radboud Universiteit. Even later komen we bij de Lange Hezelstraat, op deze zondag is het gezellig druk, de winkels zijn open en de terrassen zitten vol. Langzaam laat ik de fietsriksja de hellende straat naar beneden af rollen en dan gaan we door naar de Waalkade.

Ik manoeuvreer de fiets de brede voetgangerszone op zodat we lekker dicht langs het water fietsen. Wind door de haren, zonnetje in het gezicht, wat wil een mens nog meer. De dames zijn dik tevreden. Op een smal stukje stap ik even van de fiets, ik weet niet zeker of we er tussendoor kunnen.

Voorzichtig duw ik de fiets naar voren en het linkerwiel schiet net van de stoep af in een kuiltje. Ik zie het achterwiel 10 cm omhoog komen en de dames, nog steeds innig gearmd, kantelen langzaam 10 cm naar voren. Gelijk schieten er drie voetgangers te hulp en het linkerwiel staat alweer op de stoep voordat de dames met de oogjes kunnen knipperen. Ze worden er niet warm of koud van, vol vertrouwen zitten ze in de fietsriksja.

Via de Canisiussingel en het Keizer Karelplein fietsen we rustig weer terug naar de dagbesteding. Onderweg roept een vrouw naar me ‘Powerwoman!’ Het ziet er misschien zwaar uit, zo’n fietsriksja aantrappen maar zij weet niet dat ik elektrische ondersteuning heb. Al met al een prima rit, dit smaakt naar meer.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *